Αληθινό καλοκαίρι.

Στο τέλος, θα μείνει η κουβέντα που έμεινε ζωντανή στο πέρασμα του χρόνου.
Εκείνο το βλέμμα που δε πάγωσε ποτέ από το χαλάζι χιλιάδων δευτερολέπτων. 
Τα γέλια, τα τσουγκρίσματα, οι αναμνήσεις.
Χαμόγελα αυθεντικά, βαθιά χαραγμένα σε νου και καρδιά.
Ευτυχία χρόνων αποτυπωμένη σε ένα απόγευμα.
Είναι αυτός ο δυνατός κόμπος εκτίμησης κι αγάπης, αυτό το αόρατο δέσιμο που ενώνει, όσο κόντρα κι αν μας πάει ο χρόνος.

Μέχρι να ξανανταμώσουμε φίλοι, θα σκέφτομαι ότι αυτός ήταν ο ομορφότερος τρόπος να ξεκινήσει το καλοκαίρι.