Δε μου αρέσει αυτή η περιοχή πια. Πατάω το πόδι μου μόνο εάν κι εφόσον θα χρείαστει.Το λογισμικό μου την έχει θάψει.
Μα τί κι αν δεν τη συμπαθώ, εκείνος έμενε εκεί κι η πόλη ήταν φίλη του.
Τη μουσική την αγαπώ και τη σέβομαι όμως την hip - hop σπάνια την έκτιμούσα.
Μα τί κι αν δεν αντέχω τα πολλά "γιο-γιο", εκείνος έφτιαχνε ρίμες και μοιράζοντάς τες ξεχρέωνε αμαρτίες άλλων.
Αριστερά για μένα είναι μονάχα η καρδιά. Τον Βελουχιώτη τον παραδέχομαι ως άγαλμα σε πλατεία της Λαμίας. Βλέπεις με τρόμαξαν τα βιώματα της γιαγιάς μου.
Μα τί κι αν τη Παπαρήγα την ξέρω ως "καλη" από τους Απαράδεκτους, κι εκείνος είχε το δικαίωμα σε κάθε υγιη πολιτική πεποίθηση.
Κάποιοι δε χώνεψαν τις επιλογές του και σφύριξαν το σκοπό του Χάρου. Ξεχάσαν όμως πώς το κακό γυρνάει στη πηγή του. Δε κοιτά χρώμα, κόμματα καταγωγή και προτιμήσεις. Κι αυτό λέγεται Θεία Δίκη.
Οσο κοιτάμε αυτά που μας χωρίζουν, θα ξεχνάμε εκείνα μας ενώνουν. Την ανθρώπινη φύση. Τη δύναμη του νου. Το πλεονέκτημα της συνείδησης. Κάποτε θα πρέπει να ξεγυμνώσουμε την αλήθεια από κάθε παραπλανητικό πλουμίδι. Να κρατήσουμε την ουσία , να πιστέψουμε στην εικόνα του μυαλού μας και όχι σ'εκείνη που βλέπουμε στο χαζοκούτι.
Δεν είχαμε κοινά γούστα στη μουσική ούτε στο ποδόσφαιρο, πολιτικά δε θα τα κιμιάζαμε. Μα τί κι αν θα διαφωνούσαμε, αν υπήρχε μια πιθανότητα στο εκατομμύριο να βρεθούμε από κοντά και να τα συζητήσουμε, μας την εκλέψαν κι αυτή.
Μα τί κι αν δεν τη συμπαθώ, εκείνος έμενε εκεί κι η πόλη ήταν φίλη του.
Τη μουσική την αγαπώ και τη σέβομαι όμως την hip - hop σπάνια την έκτιμούσα.
Μα τί κι αν δεν αντέχω τα πολλά "γιο-γιο", εκείνος έφτιαχνε ρίμες και μοιράζοντάς τες ξεχρέωνε αμαρτίες άλλων.
Αριστερά για μένα είναι μονάχα η καρδιά. Τον Βελουχιώτη τον παραδέχομαι ως άγαλμα σε πλατεία της Λαμίας. Βλέπεις με τρόμαξαν τα βιώματα της γιαγιάς μου.
Μα τί κι αν τη Παπαρήγα την ξέρω ως "καλη" από τους Απαράδεκτους, κι εκείνος είχε το δικαίωμα σε κάθε υγιη πολιτική πεποίθηση.
Κάποιοι δε χώνεψαν τις επιλογές του και σφύριξαν το σκοπό του Χάρου. Ξεχάσαν όμως πώς το κακό γυρνάει στη πηγή του. Δε κοιτά χρώμα, κόμματα καταγωγή και προτιμήσεις. Κι αυτό λέγεται Θεία Δίκη.
Οσο κοιτάμε αυτά που μας χωρίζουν, θα ξεχνάμε εκείνα μας ενώνουν. Την ανθρώπινη φύση. Τη δύναμη του νου. Το πλεονέκτημα της συνείδησης. Κάποτε θα πρέπει να ξεγυμνώσουμε την αλήθεια από κάθε παραπλανητικό πλουμίδι. Να κρατήσουμε την ουσία , να πιστέψουμε στην εικόνα του μυαλού μας και όχι σ'εκείνη που βλέπουμε στο χαζοκούτι.
Δεν είχαμε κοινά γούστα στη μουσική ούτε στο ποδόσφαιρο, πολιτικά δε θα τα κιμιάζαμε. Μα τί κι αν θα διαφωνούσαμε, αν υπήρχε μια πιθανότητα στο εκατομμύριο να βρεθούμε από κοντά και να τα συζητήσουμε, μας την εκλέψαν κι αυτή.
