Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

It's about drama.

Περί ανθρώπινου καθημερινού δράματος και ό,τι το αφορά, το ερμηνεύει, το περιγράφει.
Δράμα δηλαδή θεατρικό έργο με έντονα πάθη και συγκρούσεις, όπως συχνά αποδίδεται.

Εμείς ζούμε στη σκιά ενός δράματος. Νιώθουμε την ανάγκη  του πόνου και του σπαραγμού. Να ξυπνάμε συχνά πυκνά με μια κατήφια και να έχουμε το βλέμμα του σαλεμένου. Βλέμμα απλανές και χαμένο στο υπερπέραν.  Λες κι είναι ανάγκη καθημερινή, να λούσεις τη μέρα σου με 4-5 σταγόνες δράματος αλλιώς δε βγαίνει η συνταγή σωστή.


Δράμα μέρα, δράμα νύχτα, δράμα και το απομεσήμερο. Εξιστορούμε τη μαυρίλα μας σε φίλους επειδή μας καταλαβαίνουν, σε συγγενείς γιατί αναγκάζονται, σε γνωστούς γιατί δεν έχουμε τί άλλο να τους πούμε. Μας στοιχειώνει κάτι το απελπιστικό κι αν δε το μεταφέρουμε τριγύρω τότε δε κάναμε σωστή δουλειά.

Δράμα η κατάσταση λοιπόν , όχι επειδή όπως και να το κάνουμε εμπόδια και δυσκολίες θα υπάρχουν, αλλά επειδή επαναπαυόμαστε στο μίζερο της ανθρωπινης ύπαρξης. Στο μόνο δεδομένο από την στιγμή που βγαίνουμε στη κοινωνία. Διότι απλά το δείγμα της ευτυχίας θέλει περισσότερη πυγμή και τόλμη. Άσε , που να τρέχουμε τώρα, το δράμα βολεύει καλύτερα...