Το "μαζί" των μόνων.

Το "μαζί", μια λέξη που κρύβει μονάδες στοιβαγμένες σε αρμονία . Ονειρα και φοβίες σε τέλεια αγκαλιά. Βλέμματα καρφιά, χέρια που αγγίζουν τον ουρανό.

"Μαζί". Μ, κεφαλαίο γράμμα, κλεμμένο από δύο μόνους, που φτιάχνουν το δικό τους μονοπάτι χωρίς να αλλοιωθούν , να χάσουν την ταυτότητά τους. Γίνονται μια πρόσθεση από σύννεφα συναισθημάτων, αξιών, απόψεων."Ναι" που ενώνουν, "όχι" που ορίζουν τις ιδιότητες του καθένα. "Ισως" που μπορεί να φέρουν τη προσωπική εξέλιξη ξεχωριστά. "Ισως" που μπορεί να χωρίσουν το μονοπάτι ξάνα στα δύο.
Και σε αυτή την αναμέτρηση, μοναδικός κριτής, ο Χρόνος: ο εντιμότατος εχθρός όλων.


Δε ξέρω αν το "μαζί" που προσδοκώ είναι στο δρόμο, αν το αξίζω ή αν το προσπέρασα όντας απορροφημένη από τα χειμαρρώδη ρεσιτάλ του πανικού μου.
 Αυτή τη φορά θα αφήσω το χρόνο να με πάρει από το χέρι και να με ξεναγήσει στο Μονοπάτι του κεφαλαίου Μ.