Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φίλοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φίλοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Ιουνίου 2014

Αληθινό καλοκαίρι.

Στο τέλος, θα μείνει η κουβέντα που έμεινε ζωντανή στο πέρασμα του χρόνου.
Εκείνο το βλέμμα που δε πάγωσε ποτέ από το χαλάζι χιλιάδων δευτερολέπτων. 
Τα γέλια, τα τσουγκρίσματα, οι αναμνήσεις.
Χαμόγελα αυθεντικά, βαθιά χαραγμένα σε νου και καρδιά.
Ευτυχία χρόνων αποτυπωμένη σε ένα απόγευμα.
Είναι αυτός ο δυνατός κόμπος εκτίμησης κι αγάπης, αυτό το αόρατο δέσιμο που ενώνει, όσο κόντρα κι αν μας πάει ο χρόνος.

Μέχρι να ξανανταμώσουμε φίλοι, θα σκέφτομαι ότι αυτός ήταν ο ομορφότερος τρόπος να ξεκινήσει το καλοκαίρι.


Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

Το "σκέφτομαι και γράφω" μιας Τσαγκαροδευτέρας.

Το Σαββατοκύριακο έκανα τη γνωστή μου εξόρμηση. Σάββατο μεσημέρι λοιπόν, κλειδώνω το γραφείο, βάζω το μαγιώ και σανιδώνω όσο μπορώ το Puntaκι μου για να φτάσει το συντομότερο δυνατό στη αγαπημένη θάλασσα. Ετσι κι έγινε. Και μάλιστα αυτή τη φορά η θάλασσα, θελησε να μου ξεκλειδώσει κι άλλες πόρτες της. Να ξεκινήσω για νέες περιπέτειες τί κι αν το αποφάσισα αργά.
Μαζί μ'εκείνη ήρθαν και οι φίλοι. Άνθρωποι νεότεροι, μεγαλύτεροι, γνώστες και μαθητευόμενοι. Άλλοι με το αστείο στα χείλη και τα μάτια να φωτίζουν καλοσύνη, άλλοι με στόμα ερμητικά κλειστό όμως με βλέμμα που τα λέει όλα. Άνθρωποι ολίγον παρεξηγημένοι, τί κι αν γαυγίζουν δε δαγκώνουν, κι άλλοι φορώντας ένα αναπάντητο ερωτηματικό. Κι όλοι μαζί μου σχηματίζουν το σκηνικό που πάντα αναζητώ. Την ανθρώπινη φύση με όλα τα καλά και τα στραβά. Μέσα από μια ντουζίνα ανθρώπους νιώθεις το μεγαλείο της επαφής και της δίχως αντάλλαγμα γνώσης όταν αυτές δίνονται καλοπροαίρετα.

Δε ξέρω αν συνιθίζεται (εγώ πάντως δεν εισπράττω κάτι τέτοιο) αλλά ακόμα κι αν μεγάλωνω και είναι παρόλο που είναι λογικό να έρχεται η κούραση κι έπειτα η βαρεμάρα συχνότερα, βρίσκω εκπληκτικό, σχεδόν μαγικό θα έλεγα, τη στιγμή που γνωρίζεις ανθρώπους που έχουν κάτι να σου πουν. Να σου φανερώσουν εικόνες άγνωστες ή εικόνες που είχες ξεχάσει. Οικειότητα χωρίς το εγώ μου και το εσύ σου να μπαίνει στη μέση, δίχως  παλιά πάρε δώσε που θα ορίζουν  τη συνέχεια. Κι όλα αυτά με μία αφορμή. Τη θάλασσα.

Φίλοι μου, Ράμπο, Coach, Nαυαγέ και Sportman ένα μικρό ανούσιο αυθεντικό ευχαριστώ για το ευχάριστο διήμερο και για εκείνα που εύχομαι να ακολουθησουν.


Kite connecting people*

                                             Πηγή http://www.ikitebecause.com